In mijn werk met hooggevoelige mensen (HSP) zie ik twee zeer verschillende uitdagingen als het gaat om emoties:

De ene persoon is sterk verbonden met zijn/haar eigen emoties (en meestal ook met die van anderen). Je kunt het makkelijk voelen en vaak ook makkelijk uiten. Maar het kan ook wel eens overweldigend zijn. Alsof je tevéél voelt.

De andere persoon heeft geleerd om emoties te onderdrukken en kan juist niet goed bij zijn/haar gevoel komen. Je vindt het moeilijk om goed te voelen wat er in je leeft, laat staan om moeilijke emoties te uiten of doorvoelen.

En het kan natuurlijk ook situatie-afhankelijk zijn: je voelt bijvoorbeeld gemakkelijk verdriet, maar komt niet goed bij boosheid of bij gevoelens die met een moeilijke gebeurtenis in je leven samenhangen.

Of je nu last hebt van ‘teveel’ emoties of er juist maar moeilijk mee in contact komt, hieronder geef ik je een aantal tips om meer in balans te komen. Met daarna een aantal algemene aandachtspunten als je met je eigen emoties & patronen aan de slag wilt.

1) Bij veel emoties

Wanneer je sterk in verbinding staat met je eigen emoties is het belangrijk om dat te balanceren met verbinden met je lichaam en met het hier en nu. Aan emoties hangen gedachten en het risico bestaat dat je veel in je hoofd belandt en weinig met je aandacht daadwerkelijk in dit moment aanwezig bent. Ook kun je door (de heftigheid van) emoties uit je gronding schieten.

Het belangrijkste om te doen is:

– dagelijks gronden om uit de cirkels in je hoofd te blijven

– verbonden blijven met je lichaam als je emoties voelt: probeer de emoties als een fysieke sensatie te voelen. Waar voel je het in je lichaam? Hoe voelt het precies? Wat gebeurt er als je je aandacht er naartoe brengt? Dit is een hele andere benadering dan meegaan in het verhaal dat je hoofd over de emoties vertelt (waardoor je rondjes gaat draaien i.p.v. dat je er doorheen beweegt).

– steeds weer bewust via je zintuigen met het hier en nu verbinden. Wat zie/voel/hoor/ruik/proef je? Benoem het en wees er met je aandacht bewust bij aanwezig. Je innerlijke wereld is een totaal andere wereld dan de zintuiglijke wereld. De zintuiglijke wereld is het echte leven, hier en nu. Die kan een anker van rust en balans voor je zijn.

2) Als je emoties onderdrukt

Wanneer je geleerd hebt om je emoties te onderdrukken heb je (deels) andere aandachtspunten. Net als bij de eerste groep is gronden belangrijk om je lichaamsbewustzijn te versterken. Als je beter gegrond bent, kun je beter voelen. Je opent als het ware de deur. En worden de gevoelens overweldigend, dan helpt gronden om er niet teveel door meegesleurd te worden.

Als je verbinding hebt gemaakt met emoties dan hebben ze een uitlaatklep nodig. Ze moeten gevoeld worden. En ze moeten een weg naar buiten kunnen vinden. Dat kan via je gronding, via tranen, via bewegingen van je lichaam. Het kan zijn dat er spieren aanspannen, dat je ademhaling verandert of dat je wilt bewegen. Laat maar gebeuren. Als je er met je aandacht bij kunt blijven dan kan het ook weer wegzakken. Soms wordt het eerst erger, zoals een golf die opbouwt en daarna verdwijnt in de zee.

Belangrijk is om:

  • zo goed mogelijk verbinding maken met je lichaam, bijv. via lichaamsmeditaties zoals de bodyscan. Ook activiteiten zoals yoga of chi qong kunnen je helpen om stap voor stap beter te gaan voelen in je lijf. Je opent je als het ware voor wat er is en voor wat er in je leeft.
  • jezelf, je emoties en je lichaam met heel veel zachtheid en geduld te benaderen. Daar ga ik hieronder dieper op in.
  • als je eenmaal verbinding hebt met je emoties, gelden de tips hierboven: gronden, verbinden met je lichaam en verbinden met het hier & nu :-)

Emoties: er naartoe of er vanaf bewegen

Onze normale reactie is om weg te bewegen van moeilijke emoties. Terwijl de snelste manier om ze te helen is: er naartoe bewegen.

En dat valt niet altijd mee, want het is niet fijn om deze dingen te voelen. Maar het geeft ontzettend veel ruimte en opluchting als het je toch lukt.

Daarbij is het belangrijk dat je het in een veilige omgeving doet, en stapje voor stapje. Niet teveel tegelijk. Wees heel zacht voor jezelf. Forceren brengt je alleen maar verder van huis. Wanneer je een innerlijke muur tegenkomt, ga daar dan niet op lopen bonken of tegenaan schoppen. Dan zal je innerlijk kind (die die muur ter bescherming opgeworpen heeft) de muur alleen nog maar steviger en hoger en ondoordringbaarder maken.

In plaats daarvan: wees nieuwsgierig. Probeer bijvoorbeeld eens in een innerlijk kind meditatie op liefdevolle manier met de kwetsbare delen in jezelf te verbinden. Dit is ook iets wat ik samen met jou kan doen in individuele begeleiding.

Vraag jezelf of je innerlijk kind: ‘Waar ben je bang voor? Wat kan er gebeuren als…? Wat heb je nodig?’. Heb heel veel respect voor alles wat er van binnen leeft. Het zijn beschermingsmechanismen, ontstaan in een tijd dat je die nodig had. Alleen met zachtheid en respect kun je ze, stapje voor stapje, helpen ontspannen.

Klik hier voor de innerlijk kind meditatie