Wat kun je doen als je wordt geraakt door wat iemand anders doet of zegt?

Als je je emotioneel voelt door iets wat in je leven is gebeurd?

In dit artikel geef ik je 4 stappen die je helpen om zelf met je emoties aan de slag te gaan, zodat je minder afhankelijk wordt van anderen (wat zij denken, doen en zeggen) en wat er om je heen gebeurt.

 

Stap 1) Weet dat de trigger bij jou ligt, en niet bij de ander

 

Hoe we reageren op een bepaalde situatie wordt bepaald door onze eigen geschiedenis. Zo kan eenzelfde situatie voor de ene persoon voelen als het einde van de wereld terwijl een ander er z’n schouders over ophaalt.

Dat komt omdat we onbewust continu herinnerd worden aan situaties eerder in ons leven. Bij emoties als verdriet, boosheid, frustratie of machteloosheid worden we herinnerd aan eerdere situaties waarin we die emoties voelden. Wat er hier en nu gebeurt is simpelweg de trigger die de herinnering activeert. Vaak gebeurt dit volledig onbewust en vragen we ons af waarom we zo heftig reageren op een vrij simpele situatie!

Het gaat eigenlijk niet om wat er hier & nu gebeurd is.

Het gaat om wat er in jou geactiveerd is waardoor je zo reageert.

Dit betekent ook dat de verantwoordelijkheid voor hoe jij je voelt bij jezelf ligt, en niet bij de ander. Dat klinkt misschien vervelend, maar eigenlijk is het heel mooi en krachtig: je hebt het dan namelijk in eigen hand! Niemand kan bepalen hoe jij je voelt. En jij kunt altijd aan de slag met de emoties die jij voelt, zodat jij meer vrijheid kunt ervaren. Ongeacht wat iemand anders doet of zegt. Het is een innerlijk proces waarover jij de regie voert.

Omdat iedereen een andere geschiedenis heeft (andere dingen heeft meegemaakt en andere strategieën heeft ontwikkeld om daarmee om te gaan) is ieders reactie uniek. Dat is eigenlijk de basis van compassie: op basis van wat je eerder hebt meegemaakt, is het volstrekt logisch hoe jij (of de ander) reageert en wanneer je wel/niet getriggerd wordt.

 

Dat wil niet zeggen dat je geen grenzen mag stellen

Dat het om jouw reactie gaat en niet om de ander, wil overigens niet zeggen dat je dan maar alles over je heen moet laten komen of alles maar moet accepteren. Het is ook jouw verantwoordelijkheid om zelf aan te geven wat je wel en niet accepteert. Hoe jij jezelf behandelt én hoe jij behandeld wilt worden (en hoe je dat communiceert). Voor veel hsp-ers is dat moeilijk, maar geef wel je grenzen aan!

 

Stap 2) Onderzoek je trigger: waar komt je reactie vandaan

 

Als je je bewust bent dat je eigenlijk wordt getriggerd in iets wat je eerder ervaren hebt, is de volgende stap natuurlijk: uitzoeken waar dat vandaan komt. Daar zijn verschillende methodes voor.

  • Een vraaggesprek met jezelf

Vraag jezelf bijvoorbeeld: waar doet mij dit aan denken? Waar ben ik bang voor? En waarom is het zo erg als X zou gebeuren? Zo kom je op diepere lagen van herinneringen en onderliggende angsten, die meestal de reden zijn waarom je ergens heftig op reageert.

Ook kan het zijn dat er onder een bepaalde herinnering nóg een herinnering ligt. Daar kun je achter komen door het voor jezelf te verwoorden, te associeren en mee te gaan met wat er in je opkomt. Zo kun je verschillende lagen terug springen: van je vorige baas die ook zo boos kon worden, naar je schoolmeester in de 6e klas, tot je vader toen je 5 was en per ongeluk de krant verknipt had in je enthousiasme om iets moois te maken (ik noem maar een dwars-straat :-)).

Kijk wat er in je opkomt en vertrouw op wat er komt (en wees je bewust dat er wellicht nog een eerdere ervaring onder zit).

  • Een meditatie met je innerlijk kind

Zo’n vraaggesprekje kan heel goed werken maar als je merkt dat je nergens komt (omdat je teveel in je hoofd gaat zitten), kun je ook in een meditatie aan je innerlijk kind vragen waar zij aan moet denken. Dan komt het meer vanuit je gevoel en kan er meer of andere informatie naar boven komen. Daar kun je bijvoorbeeld mijn innerlijk kind meditatie voor gebruiken (klik hier) of je kunt het zelf doen.

De basis van zo’n meditatie is:

  • Verbind met de rust in jezelf door je bewust te worden van je lichaam en ademhaling
  • Stel je voor dat je je innerlijk kind ontmoet. Hij of zij kan eruit zien zoals je je herinnert van een foto of heel anders, dat maakt niet uit. Het kan ook zijn dat je niets ziet maar wel een verbinding voelt of woorden doorkrijgt. Het is allemaal goed.
  • Vraag je innerlijk kind wat hem/haar dwars zit. Waar doet deze situatie hem/haar aan denken?
  • Vraag je innerlijk kind wat hij/zij van jou nodig heeft om zich beter te voelen (vaak is dat iets als gezien worden, geaccepteerd worden, ‘dat ik er mag zijn’, liefde…)
  • Vertel je innerlijk kind dat je de meditatie afrondt maar dat je er voor hem/haar bent en dat jullie vaker kunnen verbinden. Je kunt je ook voorstellen dat je hem/haar bij de hand neemt of met je meedraagt.

 

Stap 3) Zachtheid voor jezelf en je innerlijk kind

 

Als je bovenstaande gedaan hebt heb je het grootste deel van het werk al verzet. Wat dan vooral nodig is is geduld, liefde en acceptatie voor jezelf en je innerlijk kind. Vooral als er iets is getriggerd wat heel moeilijk of emotioneel voor je was (en dat is meestal het geval als je in je huidige leven heftig op iets reageert).

Je innerlijk kind heeft wellicht af en toe een reminder nodig dat het nu niet je vader is die boos op je is, maar iemand anders. Dat dit een nieuwe situatie is en dat hij/zij veilig is en gezien wordt. Dat jij bij hem/haar bent. Het is zinvol om regelmatig met je innerlijk kind te verbinden en hem/haar gerust te stellen.

 

Stap 4) Praktische stappen om de situatie te veranderen

 

Daarnaast kun je praktisch kijken wat je kunt doen om de situatie te veranderen, te verbeteren of te accepteren.

Is er iets wat je kunt doen om het comfortabeler/prettiger te maken of de angel uit de situatie te halen?

Is er iets wat je kunt doen om jezelf uit de situatie te verwijderen of te voorkomen dat deze situatie zich opnieuw voordoet?

En hoe kun je jezelf op dit moment ondersteunen? Wat helpt jou nu? (voor mij is dat vaak: de natuur in gaan om alles even te laten zakken en terug in verbinding te komen met mezelf en het moment).

En tenslotte, als je hebt gedaan wat je kon of wanneer je de situatie niet kunt veranderen: probeer dan de situatie zoals deze is te accepteren, zowel de situatie zelf als jouw reactie erop.

Al ons lijden komt uiteindelijk voort uit ons verzet tegen dat wat er is. Dat verzet opgeven en accepteren wat er is, zowel in je omgeving als in jezelf, is uiteindelijk de sleutel naar meer rust, acceptatie en compassie (daarover in een volgend artikel meer).

Succes!

Irene

P.S. In mijn online cursus Leven Vanuit Je Hart besteden we een volledige module aan het omgaan met emoties, angst en onzekerheid: