Een paar weken geleden schreef ik een uitgebreide blog over omgaan met emoties. Een emotie waar veel HSP in het bijzonder moeite mee hebben is boosheid: boosheid van anderen en/of het zelf uiten van boosheid.

De achtergrond: boosheid verstoppen of wegduwen

Boosheid van een kind wordt door de omgeving vaak niet geaccepteerd. Veel kinderen leren daardoor om hun boosheid in te slikken of om het te ‘verpakken’ als iets anders. Als verdriet bijvoorbeeld wel geaccepteerd werd in jouw gezin maar boosheid niet, dan kun je leren om je boosheid om te vormen tot verdriet. Het lijkt dan (ook voor jou) alsof je verdriet hebt, maar als je dieper kijkt zie je dat je eigenlijk heel erg boos bent.

Wanneer je als kind getuige of slachtoffer van boosheid van anderen bent geweest, kan je daar een grote angst voor ontwikkelen. Zowel voor boosheid van anderen als van jezelf, omdat je weet wat het kan aanrichten. Ook dat kan een reden zijn om je boosheid in te slikken of heel goed te verstoppen.

Emoties die niet geuit worden

Emoties die niet geuit worden, gaan ergens anders zitten. Dat kan zich uiteindelijk uiten in fysieke klachten, of vage psychische klachten. Je verkrampt, letterlijk en figuurlijk. Daarnaast kost het onderdrukken van emoties heel veel energie.

Emoties vrij kunnen uiten is enorm bevrijdend en openend. Je ademhaling verdiept, je lichaam opent zich. Je energie gaat weer stromen.

Boosheid uiten, hoe dan?

In mijn ervaring heeft boosheid beweging nodig. Ik kan mijn boosheid onmogelijk uiten door doodstil op een meditatiekussen te blijven zitten. Boosheid heeft vuur in zich. Dat vuur kun je op verschillende manieren in beweging laten komen. Ik geef een paar suggesties:

Begin door aan de situatie te denken die je boosheid oproept. Vervolgens laat je je lichaam bewegen om de boosheid door je heen te laten stromen:

  • Ga een eindje stevig wandelen of hardlopen en probeer verbinding te houden met je boosheid
  • Schud je handen om het van je af te wapperen terwijl je diep en krachtig ademhaalt
  • Sla op een kussen
  • Stamp op de grond
  • Maak geluid als je op een plek bent waar dat kan (of schreeuw geluidloos)
  • Laat je lichaam bewegen zoals het wil bewegen (ongecontroleerd)
  • En deze klinkt raar maar werkt wel: probeer met alle kracht en boosheid die je in je hebt een boom om te duwen om de kracht van je boosheid in je lichaam te voelen.

Als je kunstzinnig of muzikaal bent, kun je je boosheid ook uiten via het maken van schilderijen, muziek etc.​

De kracht van boosheid

Het fijne van boosheid is dat er een enorme kracht in zit. Verdriet en angst zorgt ervoor dat je je klein voelt, boosheid zorgen ervoor dat je je groot en krachtig voelt.

Boosheid heeft veel energie. De energie van een vulkaanuitbarsting in plaats van in een hoekje zitten (angst of verdriet).

Wanneer je altijd moeite hebt gehad met boosheid kan het daardoor enorm bevrijdend zijn om je boosheid te kunnen voelen en uiten.

Als je ruimte geeft aan je boosheid, sta er dan voor open dat er ook andere emoties los kunnen komen. Bijvoorbeeld machteloosheid of verdriet om wat je hebt meegemaakt. Wat mij altijd helpt is om innerlijk ‘ja’ te zeggen tegen alles wat opkomt. Het te verwelkomen en door je heen te laten stromen. Dan zul je zien dat het als een golfbeweging soms eerst sterker wordt en vervolgens afzwakt en oplost.

Boosheid en de ander

Het is totaal niet belangrijk of degene op wie je boos bent weet van jouw innerlijk werk. Het heet niet voor niets innerlijk werk. Het is van jou en je doet het voor jezelf. Het is niet belangrijk hoe een ander erop reageert of wat hij/zij ervan vindt.

Een sterke behoefte om te delen komt meestal voort uit een behoefte om gezien, erkend, gehoord te worden. Maar in dit geval gaat het erom dat je jezélf ziet, erkent en hoort. Vervolgens kun je besluiten of en wat je daarvan met anderen deelt.

Boosheid gaat meestal in de kern over machteloosheid en/of over grenzen. Het kan een teken zijn dat er over je grenzen is heen gegaan. Die grens mag je natuurlijk helder(der) stellen. Er is niks mis met boosheid, je hebt alle recht om het te voelen. Maar meestal is het productiever om de pijn van de boosheid eerst zelf door te werken om daarna vanuit de helderheid die dat geeft met de ander te communiceren. Doe je dat niet, dan kan de pijn van de boosheid een goede communicatie in de weg zitten.

Daarnaast geldt: meestal hangt de pijn aan iets uit je verleden. Een voorbeeld: als je boos bent op je leidinggevende, activeert dat als het ware de boosheid die je vroeger had op de mensen die autoriteit over je hadden (meestal je ouders). Dus eigenlijk gaat het niet over je leidinggevende maar over de gevoelens van vroeger. Je leidinggevende biedt jou een kans om die oude pijn te zien, te uiten en te bevrijden. Een geschenk in vermomming… Als je er zo naar kunt kijken maakt dat het makkelijker om te communiceren met degene die in je huidige leven de pijn getriggerd heeft.

In mijn cursus Gezonde Grenzen ga ik hier dieper op in! Lees hier meer over gezonde grenzen.