– gastblog door Maartje

Noot vooraf van Irene: onderstaand artikel over omgaan met hsp kreeg ik onlangs toegestuurd om te plaatsen op mijn website. Bij deze het verhaal van een mede-hsp’er die haar weg in de wereld begint te vinden!

Overweldigd worden door alle prikkels als je in een supermarkt, kantoor, ziekenhuis of andere openbare ruimte loopt. Het kan je een gevoel geven alsof alles in je hoofd begint te draaien, je maag zich omkeert of dat er iemand je hele lichaam door elkaar schudt. Een simpele keuze maken tussen twee producten in de supermarkt kan daardoor al bijna ondoenlijk worden, omdat je hoofd tijdelijk ‘offline’ lijkt te zijn. Eenmaal thuisgekomen van boodschappen doen, voelt het alsof al je energie is verdwenen en ben je uitgeput. Je lichaam heeft even rust nodig om de explosie aan prikkels te kunnen verwerken. Voor hooggevoelige mensen is dit herkenbaar en erg vervelend. Hoe komt dit nu eigenlijk en waarom gebeurt dit? En wat kan je eraan doen? Ofwel hoe blijf je bij jezelf en laat je je niet meer overweldigen! Mede dankzij de praktische tips en meditaties van Irene Langeveld begin ik er eindelijk vat op te krijgen!

Na zelfonderzoek over hooggevoeligheid, kwam ik er achter dat het zenuwstelstel van hooggevoelige mensen veel scherper en nauwkeuriger waarneemt dan van niet-hooggevoelige mensen. Geen wonder dus dat alles (zowel de fijne als de minder prettige dingen) veel meer binnenkomt. Maar hoe ga je daar nu goed mee om? Voor mij is het nog steeds een leerproces met vallen en opstaan.

Herkennen, accepteren en bij jezelf blijven

Stap 1: herkennen van hooggevoeligheid bij jezelf.

Je loopt al jaren tegen bepaalde patronen aan, je voelt je anders dan andere mensen en je merkt dat je gevoeliger bent voor geluid, drukte, etc. En dan ineens, na het lezen over hooggevoeligheid, vind je er een verklaring voor! “Joh, dat ben ik óók! Ik ben dus helemaal niet raar en een aansteller, maar hooggevoelig!”. Na die constatering heb ik begeleiding gehad van diverse natuurgeneeskundige therapeuten en coaches.

Stap 2: accepteren dat je hooggevoelig bent.

Dat lijkt heel makkelijk, maar in het dagelijkse leven is het lastig. Zeker omdat er steeds meer prikkels (denk aan Wi-Fi op elke hoek van de straat, overgang naar 4G-netwerken, etc.) lijken te komen. Iets in mij – mijn ego waarschijnlijk – wilde niet accepteren dat ik hooggevoelig ben en wilde mijn leven blijven leiden zoals ik dat deed. Ook al schreeuwde mijn hart en ziel moord en brand dat ik mijn leven aan moest passen op hoe ik echt ben… Maar blijkbaar was het voor mijn leerproces nodig om een paar keer de ‘man met de hamer’ tegen te komen, voordat ik mezelf kon accepteren. Tegenwoordig, ben er heel dankbaar voor, sta ik zonder schaamte of minachting voor mezelf: “Ik ben hooggevoelig en goed zoals ik ben!”. Nu pas durf ik mijn leven erop aan te passen. Ik zorg bijvoorbeeld voor meer momenten van rust en ontspanning. De dag begin ik met een grondingsmeditatie en deze probeer ik ook weer met een meditatie af te sluiten. Ook maak ik regelmatig tijd voor een wandeling in het bos. De natuur is de beste rustgever en altijd – hoeft er niet voor te reserveren en entree voor te betalen – toegankelijk. Daarnaast durf ik ook eindelijk in te zien dat mijn baan (op een kantoor) niet de juiste voor mij is. Ik oriënteer me nu op banen waar je vanuit je gevoel, in plaats van uit je hoofd, werkt. Dit alles lukt pas wanneer je je écht accepteert zoals je bent!

Stap 3: hoe blijf ik bij mezelf?

Nu ik mezelf geaccepteerd heb, wil het niet zeggen dat ik dan ineens geen last meer heb van de ‘negatieve’ effecten van hooggevoeligheid. Sterker nog, deze lijken nu erger te zijn geworden, omdat ik er niet meer tegen vecht. Zelfs door de simpelste dingen zoals een kort bezoekje aan de bakker werd ik al overprikkeld. Gek en wanhopig werd ik ervan! Had al die coaching dan helemaal niet geholpen en hoe moet dat verder!?!? Steeds weer kreeg ik van hen dezelfde boodschap: “Je bent zo gevoelig en je hebt de neiging te gaan zweven, je moet goed gronden en bij jezelf blijven!”. Tja, en als je dat nu probeert en het lukt je niet!? Bij jezelf blijven, hoe doe ik dat eigenlijk?!?In een moment van wanhoop kwam ik op de website van Irene Langeveld terecht. Daar ben ik nog steeds dankbaar voor. Ik voelde me direct aangetrokken tot haar zuivere en zachte energie. Na het lezen van de online cursus “Thuiskomen in jezelf” besloot ik deze af te nemen. Wauw, de verlossing! Daar waar andere therapeuten en coaches stopte, ging zij verder. En dat was precies wat ik nog nodig had om het zelf te kunnen doen en bijvoorbeeld het ‘gronden’ te laten slagen.

Ervaring cursus “Thuiskomen in jezelf

Goed gronden, contact met de aarde maken is essentieel om lekker in je vel (letterlijk in je lijf) te zitten. Zeker voor hooggevoelige mensen die veel makkelijker bij het minste of geringste uit hun lichaam gaan. Zo leerde ik via de cursus van Irene dat het gronden (de basis) bij mij al mis ging. Als je namelijk niet in je lichaam zit, kun je gronden totdat je een ons weegt. Als je met je energie heel hoog zit, kun je wel wortels uit je voeten en stuit laten groeien, maar dat werkt dan niet. (Datzelfde geldt voor afschermen voor negatieve energieën van anderen). Eerst dien je namelijk bewust je hele lichaam, beginnend bij je voeten en eindigend bij je kruin, te voelen. Als aanvulling op Irene’s cursus trek ik vervolgens nog een denkbeeldig silhouet van mezelf (een soort mini aura) van boven naar beneden, totdat alles op de juiste plaats is ingepast. Als ik dat heb gedaan, mijn energie gaat daar al van stromen, laat ik pas wortels uit mijn voeten en stuit groeien. En dan lukt het gronden wel en sta je stevig met twee voeten op de aarde. Ik begin tegenwoordig mijn dag met deze manier van gronden en het verschil is enorm! Mocht ik gedurende de dag toch weer gaan ‘zweven’, mijn energie zit nou eenmaal snel hoog, dan lukt het me steeds beter door een juiste manier van ademhalen mijn gronding weer op te roepen.

Een tweede eye opener vond ik Irene’s uitleg wat er energetisch gebeurt wanneer je bijvoorbeeld in een druk kantoor zit en je jezelf verliest, omdat je te veel op je omgeving bent gericht. Die externe focus is niet voor niets. Ergens in je leven (vaak gebeurt dat al op jonge leeftijd) beslis jij voor jezelf dat het nodig is om je omgeving in de gaten te houden. In mijn geval heeft het met veiligheid te maken en is een omgeving voor mij niet veilig als er zich mensen in bevinden die bepaalde emoties, gevoelens, etc. onderdrukken en deze niet uitspreken. Ik begrijp door haar uitleg nu pas wat ik bijvoorbeeld op mijn werk doe, waar ook een heleboel niet wordt uitgesproken. Vanuit mijn zonnevlecht, dat is in mijn geval het belangrijkste zend- en ontvangststation, vindt er constant een uitwisseling van signalen plaats tussen mij en de mensen die op mijn werk aanwezig zijn. Ik blijk constant te peilen of het nog wel ‘veilig’ is en alles wel goed met iedereen gaat en ik niet ineens (zoals dat vroeger waarschijnlijk is gebeurd) door verdriet of intense emoties wordt overvallen. Een ander ‘helpen’, ten koste van mezelf, loopt ook als een rode draad door mijn systeem.

Tot een paar weken geleden was het rampzalig op mijn werk. Ik werd er letterlijk ziek van. Maar nu, na Irene’s cursus, gaat het beter en heb ik geleerd wat ik met mijn energie doe en hoe ik deze bij mezelf kan houden. Ze vergelijkt het met ‘antennes’ die bijvoorbeeld vanuit je zonnevlecht naar iedereen toe lopen en hoe je kan visualiseren dat je deze intrekt, zodat ze in jouw energieveld blijven. Ik ben ermee aan het oefenen, maar tot nu toe werkt het écht voor mij! Verder besef ik dat ik het overlevingsmechanisme – het constant peilen van mijn omgeving of alles wel goed gaat – niet meer nodig heb en los mag laten. Hoera, ik mag van mezelf bij mezelf blijven!

Met dit artikel hoop ik iedereen, waarvan sommigen wellicht de wanhoop nabij zijn, hoop en vertrouwen te geven dat de ‘ongemakken’ van heel gevoelig zijn met de juiste oefeningen, meditaties, visualisaties, etc. beheersbaar kunnen worden. Het is alleen ontdekken en ervaren wat voor jou werkt, zodat ook jij jouw gevoeligheid gaat zien als een gave (in plaats van opgave)! Veel licht en liefde in deze mooie reis toegewenst!

Hartegroet,
Maartje

P.S. Wil jij ook leren om beter bij jezelf en in balans te blijven mét je hoogsensitiviteit, neem dan een kijkje bij de cursus Thuiskomen in Jezelf – Omgaan met Hooggevoeligheid